Duaja, fjalët që duhet të themi kur muezini thërret ezanin dhe fjalët që duhet të themi pas mbarimit të ezanit!

Në fenë Hyjnore Islame, thërritja e ezanit, përbën një moment shumë të rëndësishëm për besimtarin dhe besimtaren musliman/e. Thërritja e ezanit lajmëron besimtarin/en se ka erdhur koha për të falur namazin.

Fjalët që duhet të themi janë:
Duhet përsëritur atë që e thotë muezini, përveç kur thotë: “”Hajje ales-“”saláh, hajje alel feláh duhet thënë
Lá havle, ve lá kuvvete il-lá bil-lah.

 

S’ka ndryshim e as fuqi pa ndihmën e All-llahut të lartëmadhëruar.

 

Buhariu 1/152, Muslimi 1/288.

 

 

Gjithashtu duhet thënë:

 

Ve ene esh-hedu en Lá Iláhe il-lAll-llahu vahdehú lá sheríke leh, ve enne Muhammeden abduhú ve resúluhú, redijtu bil-lahi Rabben ve bi Muhammedin resúlen, ve bil-Islámi dínen.

 

Edhe unë dëshmoj se nuk ka të Adhuruar tjetër përveç All-llahut Një dhe i pashoq dhe se Muhammedi salAll-llahu slejhi ue selem është rob dhe i Dërguar i All-llahut; jam i kënaqur me All-llahun për Zot, me Muhammedin për Pejgamber dhe me Islamin për fe). Këtë duhet thënë pasiqë të thotë muezini: “”Esh-hedu en lá Iláhe il-lAll-llah, Esh-hedu enne Muhammeden Resúlull-llah.

Muslimi 1/290.Ibën Huzejme 1/220

Pas përfundimit të tij prej përgjigjes së muezinit, besimtari/a musliman/e duhet të çojë salavat për profetin Muhammed [ Paqja, meshira dhe bekimet e Zotit qofshin mbi të]

Muslimi 1/288.

Fjalët që duhet të themi pas mbarimit të ezanit!

All-lláhumme Rabbe hádhihi ed-da’vetit-támmeh ves-salátil-káimeh, áti Muhammedenil-vesílete vel-fadíleh, veb’ath-hu mekámen mahmúden el-ledhí ve’adteh, [inneke’lá tuhliful-míád].

 

O All-llahu im, Zot i kësaj thirrjeje të plotë dhe i namazit i cili do të falet, jepi Muhammedit ndërmjetësimin dhe nderi-min dhe ngrite atë në vendin e lavdishëm të cilin ia ke premtuar; Me të vërtet Ti nuk e then premtimin.

 

Buhariu 1/152.
Është e këshillueshme që ndërmjet ezanit dhe ikametit, besimtari dhe besimtaria muslimane të bëjnë sa më shumë lutje, për shkak sepse duaja në këtë kohë nuk rrefuzohet.

Tirmidhiu, Ebu Davudi dhe Ahmedi, “ Irvaul-Galil” 1/162

 

 

 

Shto koment

Adresa juaj email s’do të bëhet publike.

Këtë e pëlqejnë %d blogues: